Column: Vreugde en verdriet

Koningsdag, Dag van de Arbeid, Dodenherdenking, Nationale Bevrijdingsdag, Moederdag, het Suikerfeest en Hemelvaartsdag, zijn voor mij dagen waar ik mij altijd zeer betrokken bij voel. Dagen waar ik naar uitkijk en echt van kan genieten, maar ook dagen die mij droevig stemmen. Koningsdag, het jaarlijks treffen, met de muzikale aubade op de trappen van het stadhuis, samen met vele gedecoreerde leeftijdsgenoten. Vrouwen en mannen die hun sporen in de samenleving hebben nagelaten. En dat op zich weer heeft geleid, dat onze Koningzijn waardering toont en uitspreekt. Ook in Hengelo wordt jaarlijks aandacht besteed aan de uitreiking van de Koninklijke onderscheidingen. Maandagmorgen 26 april. Hij weet nog van niets en wordt meegelokt om een familiefoto te maken, maar het was anders. Mijn vriend Gerard Gervink, de man van de Gerardus processie in Overdinkel en de bedevaarten naar Kevelaer. Wie kent hem niet? Gerard werd Koninklijk onderscheiden door onze Koning en het was Burgemeester Cia Kroon van Losser en de echtgenote van Gerard die hem de versierselen uitreikten. De dagen volgen zich snel achter elkaar op. De Dag van de Arbeid, mijn gedachten zijn even bij Wim Kok en oud-vakbondsman Herman Bode, waarmee ik in het verleden en vele Hengeloërs met mij naar naar de Dam zijn getrokken. Ik kijk verder vooruit, ik ben met anderen op 4 mei aanwezig bij de dodenherdenking bij het monument van Theo van Loon om 18.00 uur aan de Grobbenweg. Stilstaan en gedenken ook, om 20.00 uur in de stationshal te Hengelo bij de herdenkingsplaquette. Vier mei. De geboortedag van mijn overleden lief, die veel te vroeg van mij is heen gegaan. Nu ik deze column schrijf, ben ik even in gedachten ook al bij Moederdag. Moeder hoe vaak hebben wij haar naam niet uitgesproken. Jouw moeder, mijn moeder een lieve moeder. Ik attendeer, zodat je haar niet vergeet. Voor mij dierbare herinneringen aan mijn moeder Sophie en schoonmoeder Truus, herinneringen aan vervlogen tijden. Ik weet en besef, wat geweest is is geweest en komt niet weer. Sta daarom even stil, op afstand of dichtbij en geniet van het moment dat je moeder straks weer die knuffel mag geven. We wachten de ontwikkelingen af, maar we blijven wel letten op elkaar. Hemelvaartsdag, donderdag 13 mei, met de fiets er op uit en genieten op het terras bij Rikie en Jose op het terras bij restaurant Nationaal. Ik verheug mij nu al, want we hebben elkaar al zo lang niet gezien. Mijn deelname aan de Ramadan werpt zijn vruchten af. De suikerspiegel is gedaald, de bloeddruk is lager evenals het gewicht dat is afgenomen. In mijn hoofd blijft spelen “Maak er het beste van”. We weten en beseffen dat vreugde en verdriet bij elkaar horen, zoals het leven bij de dood. Maar zet de energie-knop in de goede stand en leef.

Kaatjeknip
Reactie: knipkaatje@gmail.com

Meer berichten