Foto: Shutterstock.com

Column: Hart voor, hart van

We waren de hele dag op stap geweest met de bus. Dagtocht 2019 voor senioren. Bij het uitstappen vroeg het jonge ding aan hem ‘Opa wil je nog een ijsje?’ Ik hoor het hem nog zeggen: ‘Barst met je ijsje’. Dit speelde zich af in het voorjaar van 2019. Ik wil hiermee aangeven dat ik nog vaak hoor, zie en ervaar, hoe er met ons, mijn leeftijdsgenoten, wordt omgegaan.

Het is nu een jaar later en ik constateer dat er in de opstelling van hoe om te gaan met ons ouderen niet veel is veranderd en niet veel veranderen zal. Mits. Even de eenzaamheid doorbreken, korte impuls acties ze zijn zo weer voorbij, opnieuw buiten gesloten, afgesloten, opgesloten. Contact onderhouden met vrienden, kinderen en kleinkinderen wordt ervaren als eenrichtingsverkeer. Dit versterkt het gevoel van eenzaamheid.

Toch is het verlangen naar gezelschap bij ouderen groot, maar de zoektocht verloopt soms moeizaam, zeer moeizaam. “Wat hebben ouderen nog te bieden?” is de gedachte. Ik zet daar tegenover: veel, heel veel. Ouderen hebben veel levenservaringen opgedaan. Bij de verhalen uit het verleden, over oorlog, vrede, bevrijding, vrijheid en vriendschap is ons al veel stof voor verhalen aangedragen. Waar we over hebben kunnen praten, schrijven en hebben vastgelegd. Met het ouder worden word je verbannen, oude mensen zijn cru gezegd, niet interessant, ze zijn nutteloos en vooral duur. Wekelijks zie ik die drie Italiaanse gastarbeiders met elkaar praten op het bankje in de binnenstad. Eerst waren er zeven, nu nog drie. Hoe lang nog en dan...

Individualisering speelt een belangrijke rol in het eenzaam zijn en het eenzaam worden. Veel ouderen geven niet aan dat ze zich alleen voelen. Ze schamen zich voor het alleen zijn en praten er niet over. Nu de herfst haar entree heeft gemaakt, corona ons nog steeds in de greep heeft, bedacht ik dat we wat zouden kunnen ondernemen in het op weg zijn naar de feestdagen, Sinterklaas, Kerstmis, Oud en nieuw. Schrijf een brief of kaart en doe deze op de post, stuur een mail, schrijf, vraag en praat over en weer, correspondeer of telefoneer, met of zonder beeld met een eenzame oudere in je stad, dorp of wijk. Dat maakt beiden rijker. Wie schrijft blijft, kan en mag delen. Nieuwe contacten ontstaan, en van proat kriej proat.

Kaatjeknip oktober 2020
Reactie: knipkaatje@gmail.com

Meer berichten
 
Auto zoeker