Column: Twee vingerhoedjes vol

Af en toe denk ik aan vroeger, aan die goede oude tijd. Het was in het voorjaar van 1986; beiden nog jong en veerkrachtig trokken we in de auto naar Santiago de Compostella. Twee nachten geslapen in een klooster, overdag kijken en genieten van de aankomsten van de Pelgrims. Een boeiende reis door het Natuurpark Trás-os-Montes waarna we neerstreken op het terras van hotel Tulipa in Braganza. Het was zondagmiddag 4 mei en we hadden wat te vieren, mijn lief verjaarde en werd die dag 49 jaar. Op het terras werden we aangesproken door twee mannen die naast ons zaten; Charles en Gerrit. Na het ‘waar komen jullie vandaan’ vertelde Gerrit dat hij uit de Achterhoek kwam. Ze kon het niet laten te vertellen dat ze jarig was. Ongedwongen sfeer; Twentenaar en Achterhoeker. We werden voor de volgende dag uitgenodigd op de koffie bij hen thuis. Gerrit leek in eerste instantie een wat mopperende man. Charles was een goede, charmante gastheer. Een mooie villa in een prachtige omgeving, Trás-os-Montes. Ze vertelden dat ze zich hier blijvend wilden vestigen in Portugal. We vroegen of het in dit kleine gehucht niet te somber en te stil was. “Ja dat zal wel, maar hier hebben wij het naar onze zin. Ik schrijf, overdenk en zie wel, en als het wat al te somber wordt drink ik een Absint”, was de reactie van Gerrit.

Het was voor ons moeilijk om het gesprek gaande te houden met deze twee bijzondere mannen. Het groene drankje waar Gerrit zo op roemde kwam op de tafel; hij noemde het zijn Goden drank, zijn inspiratiebron. Ook wij moesten proeven en ja hoor het drankje smaakte goed. De smaak van anijs en venkel. We kregen een klein karafje mee en vertrokken na een warm afscheid. Het flesje Absint ging mee naar Borne en daar proefde en ontdekte ik dat het drankje de mooiste dromen opriep wanneer je voor het slapen gaan maar een of twee vingerhoedjes vol tot je nam. Droomde de mooiste dromen. Ik raakte deels verslaafd aan dit Goden drankje. Ontdekte de vreugde in mijn bestaan, de uitdagingen die voor lagen, verhalen dromen, beelden af en toe bizar.

Afgelopen week, de Week van Eenzaamheid, droomde ik plots over onze ontmoeting van destijds met Charles en Gerrit. Gerrit, mijn lief Joke en ook Charles zijn inmiddels alle drie overleden. En ik ben er nog, 85, dankbaar dat ik dit nog mag beleven ondanks de corona-beperkingen. Het verlangen kwam bij mij boven, nog eens te dromen die dromen van vroeger. De Stadsslijter bracht uitkomst. Die avond twee vingerhoedjes Absint genomen. Opnieuw prachtigste dromen, mooie herinneringen uit die goede oude tijd. Vrolijke mensen om mij heen, dans, muziek, zang; ik verkeerde in een feeststemming. Toen ik donderdagmorgen wakker werd was ik terug op aarde. Even een uitstapje gemaakt, het verhaal opgeschreven in mijn dromenboek. Het verhaal over de ontmoeting met de dichter des Vaderlands Gerrit † en zijn vriend Charles † en mijn lief.


Kaatjeknip
Reactie: Knipkaatje@gmail.com

Meer berichten
 
Auto zoeker